De tweede grote regenbui is inmiddels over mijn huis gepasseerd. Verkoelend. Menig maal ben ik afgelopen week na het werk als een gek doorgesjeesd naar Hof van Saksen, om daar nog even te gaan zwemmen.

Wat had ik hier naar uitgezien: rustige dagen en af en toe even wat rondspartelen in een meer. Een boekje lezen, van die horeca´bruine´ kleur af komen en mensen kijken. Een goeie massage bij wijmasseren.nl en buiten zitten in de tuin. Na 4 weken drukte , waarvan de laatste 2 weken letterlijk en figuurlijk tropenweken waren, deed mijn rechterbeen niet meer mee. Daar stond ik dan, op 1 been, op de TT te cateren met godzijdank Pieter (De Biks - Zuidwolde) en Paul Kleinjan aan mij zij. Na veel gemor en aandringen van Pieter heb ik die middag grootendeels met mn voet omhoog gezeten. Tsja, je hebt er wat voor over om een eigen zaak te hebben!

Na dagen met een natte theedoek op mijn hoofd gekookt, ingepakt, geladen en gelost, geBBQ-ed, rondgerend met wijn, bier en fris, ladingen Golden Power en ORS (suiker zout oplossing) gedronken te hebben, weinig geslapen en nog minder gegeten en al die dingen die er zoal bij een warme drukke periode horen, was ik blij met een week stilte. Eindelijk zwemmen, van de zon genieten in plaats van bedenken om 6 uur ’s ochtends hoeveel tijd ik zou hebben eer de temperaturen echt ondraaglijk werden om iets in de oven te doen….of een vrachtwagen in te laden….

Door diezelfde drukte wist niet eens tegen wie Nederland in de kwart finale moest spelen. ‘Heb je onder een steen gezeten?!’ werd er dan ook zwaar afkeurend gevraagd. Ja zoiets dus. Eerlijk gezegd, kon het me vanaf het begin ook weinig schelen. Het opgedrongen WK-gevoel en oranje-door-je-strot-gedrukt-te krijgen voelde voor mij net zoals de pepernoten in oktober bij de Albert Hein en enge after shave reclames als vaderdag er weer aan zit te komen. Ik had bij de eerste tekenen van ‘beessies’, aanbiedingen van flatscreen TV’s en de zoveelste oranje aktie er al meteen geen zin meer in. Ik was stiekem ook voor Uruguay…