Op een druilerige vrijdagochtend stonden Etiene en ik op de parkeerplaats van de bouwput van de Kolk:
Gewapend met 100 ouwerwetse gehaktballen, als dankje voor de fijne samenwerking van BSA Beton uit Assen aan alle medewerkers op de bouw.
De dag ervoor had ik ze staan draaien en bakken. Zoals vroeger, met veel boter, ruim in de jus. Ouwerwets lekker, af en toe een gehaktballetje is niet te versmaden…en ik bedacht me, ook dat ‘ breekt lekker de week’, zo’n Oud-Hollandse bal!
Ik ben gek op oma’s keuken: ik kan me ook helemaal klem eten in stamppotten, sukadelapjes, snert en wat al niet meer. Mijn oma kon geweldig koken. Ik heb al haar kookboeken geërfd . Zij stond uren in de keuken, ging naar de bakker, slager en groenteboer. Wist precies haar adresjes als het ging om het beste van het beste. Als kind begreep ik niet waar zij zich nou zo voor uitsloofde. Iedereen ragde het bord eten met dezelfde snelheid naar binnen als een bord pap. Een enkeling (ikzelf dus ook), denkt nog met weemoed terug aan haar heerlijke eten. Nadat iedereen verzadigd was, zat zij kapot op de bank, met rood aangelopen hoofd, druppeltjes zweet parelden langs haar slapen met een volle keuken vol vaat en schoonmaakwerk op de koop toe.
Gek genoeg doe ik precies hetzelfde. Er is niks zo mooi als koken voor een gezelschap dat serieus stil wordt als het diner begint. Ik word blij van eerlijke, volle smaken. Mijn hart en soms buik doet zeer als ik eten proef dat zonder gevoel gemaakt is. Dat proef je. Winstmarge proef je. Misschien is het een wens, maar ik krijg het steeds vaker teruggekoppeld, dat men ‘ vroeger’ proeft. Noem het kwaliteit, ambacht of puur. What you see is what you get. En nog mooier is meer te krijgen dan je verwacht.
Eten is herinnering. Alles wat je eet en proeft, ‘ sla’ je ergens op in je hoofd, heb je goeie of slechte herinneringen aan. Eten is ook een gespreksonderwerp. Ik kan uren denken aan eten, praten over eten en naar het schijnt, zelfs dromen over eten. (volgens mijn vriend die af en toe wakker wordt door mijn gepraat over eten in mijn slaap)
Eten kan ook spraakmakend zijn. Dit gaat niet over luxe, niet over de coquilles en kreeften. Dit gaat over onderscheidend bezig zijn, dit gaat over passend en altijd mooi eten bedenken. Spraakmakend bezig zijn: dit gaat over het creëren van een moment waarvan de mannen op de bouw lang na deze druilerige vrijdagochtend zeggen: ‘ Goh, die gehaktbal die we kregen van BSA, die was ECHT goed, zo krijg je ze niet vaak meer!’
