Ik zocht naar een foto van ‘een ondernemer’. Het gemiddelde beeld vind ik namelijk wat ‘oubollig en achterhaald’. Probeer het maar eens op Google afbeeldingen, daar word ik als ondernemer zijnde niet erg vrolijk van.

Gelukkig kom ik veel ‘menselijke’ varianten tegen. Die niet zo nodig in drie-delig fantasieloos pak over straat hoeven. Ik wurm mij er zelf overigens niet meer in, behalve als ik naar een begrafenis moet. Hoge hakken draag ik ook al niet meer sinds ik in de keuken werk. U ziet mij voornamelijk in kokskleding of in sportief, lekker zittende outfit. (Ik weet nooit welke fysieke uitdaging er zomaar tussendoor moet gebeuren, het versjouwen van 50 kilo verkeerd bezorgde Sint Jakobs-schelpen of het opmeten en inventariseren van een perceel in de bossen).

Maar goed, zoals mijn grote liefde eten meer te maken heeft met de ‘inwendige mens’, gaat mijn idee bij wat is nou ‘een ondernemer’ ook meer over wie je bent en waar je voor staat en gaat. Niet over borrelen met goedkope bitterballen, een sigaar roken met ‘vrinden’ en als een bejaarde over een grasveld sjokken om een balletje in een gaatje te schieten. (Golf-lovers, I’m sorry!)

Voor mij gaat het om de vrijheid van geest, de constante uitdaging verschil proberen te maken, waarde te maken. Het beste te doen in iedere situatie, om passende smaakvolle en unieke programma’s te verzinnen, het gevoel te hebben ‘ik heb alles naar beste eer en geweten gedaan.’ De vrijheid om te creëren, samen te werken, nieuwe manieren te testen en te ontdekken is voor mij het mooiste van ondernemen.

Ik ben mijn bedrijf, mijn bedrijf is Sascha. Bel je naar Proeflab, dan bel je naar mij. Gaat het over een van mijn gastheren of dames, dan gaat het over mij. Gaat er iets mis, of gaat het niet zoals beoogd, dan zal ik daar zeker wakker van liggen of ermee rond lopen.Ik ben verantwoordelijk en daar hou ik van. Ik mag er dan ook wat mee doen. Klinkt misschien raar, maar daar krijg je vaak de vrijheid niet voor in loondienst.

Deze vrijheid is ook een gevangenis: er moet omzet gedraaid, er moeten rekeningen betaald, vechten om de cashflow goed te houden. Dat was vroeger wel anders in loondienst: dan wist je dat er eind van de maand weer loon gestort werd. Niet dat ik ‘t ook maar 1 dag mis…

Ondernemen zit in je manier van denken. Met mijn vriend, Ronald Mulder, ook ondernemer en een van de schrijvers van ‘Innovatief ondernemen’ kan ik hier uren over hebben. Wanneer ben je nou ondernemer?

Volgens de belastingdienst en gemiddelde werknemer is dat iedereen die meer dan zoveel uur per jaar zelfstandig werkt en meerdere klanten heeft. Maar het gaat eigenlijk wel verder dan dat: vind je het leuk om nieuwe kansen te verkennen, risico’s te bekijken en dan eventueel te gaan voor die banaan? Dan ben je in mijn ogen meer een ondernemer. Doe jij precies hetzelfde als al die andere drogisterijen of loodgieters? Dan ben je meer een middenstander. Kan je nog steeds een geschikte peer zijn, maar in mijn ogen is ondernemen iets anders. Ondernemen is iets anders, mooiers of beters verzinnen dan hetgeen er al bestaat. En dat doe je met je een ‘vrije geest’ en hartstoch. Niet voor niets dat Nederlanders een ‘innovatief volk’ is in vergelijking met de rest van de wereld.

Een tijd geleden vroeg iemand met een zwaar financiële kijk op de zaak (of op mij) of ik nou ‘ondernemer’ was of ‘kunstenaar’. Zo kan je het natuurlijk ook bekijken. Ik vermoed, door het creatieve, de drive om iets te ‘creëren’ EN om toegevoegde waarde te creëren(en dan heb ik het niet over calorieën of een ingrediëntenlijst) dat ik er tussen in zit. Ik pas niet in Künstloses Brot maar ook niet in Brotlose Künst. Althans, daar doe ik 24/7 heel hard mijn best voor, naar alle eer en geweten….